Het weekend zijn we inderdaad thuis, ik kan een paar diensten doen voor Curadomi, en zaterdagavond gaan we op bezoek mij familie. Die willen alles weten van onze belevenissen in Gambia. Erg gezellig! Zondagavond brengen we Jos weer naar het internaat en aansluitend rijden wij, Simon, Mats en ik, weer terug naar boord. Het schip hebben we achtergelaten in Dinteloord, achter een bunkerschip aldaar. Daar liggen we prima. Maandagochtend pakken we de auto weer aanboord en varen we op ons gemak naar Moerdijk, we zijn toch nog lang niet aan de beurt en het spaart gasolie... Als we er zijn moeten we alsnog een tijd wachten, maar men zegt nog aan ons te willen beginnen vandaag. We zullen zien. Maar tegen onze verwachting in willen ze aan het eind van de middag toch gaan beginnen. En ze maken ons nog klaar ook... We kunnen dus zelfs nog een eind varen, we stoppen als we bij 'het gat van de vissen', in de Biesbosch, zijn. Daar is het heerlijk rustig, lekker slapen dus. We varen dinsdag naar Lobith, gelukkig zitten de sluizen in Lith, Grave en Weurt mee, dus wordt het niet al te laat. We nemen plaats naast bekenden en die komen dan ook koffie drinken vanavond, zomaar weer gezellig! Woensdag gaat de reis naar Grimberg, als we daar s'avonds aankomen willen ze wel gelijk beginnen met lossen, maar ja, wij moeten ook een keer slapen. Dat gaat dus niet door. Ondertussen merken we hoe afhankelijk we geworden zijn van telefoon en internet. Een brand veroorzaakt problemen bij vodafone, onze provider. Hopelijk zijn de problemen morgen weer voorbij... Donderdag begint men op 6 uur te werken, dus moeten de luiken op tijd open zijn, gelukkig voor mij hebben we Mats aanboord... maar natuurlijk zijn er ook nu de nodige vrachtwagens die eerst afgehandeld worden. Toch zijn we vóór de middag al weer leeg. We zijn nog altijd voor niemand bereikbaar, en we kunnen zelf ook niemand bereiken, vodafone heeft het nog niet voor elkaar. Dus hoe krijgen we nieuw werk...we bedenken dat we nog ergens een simkaartje hebben liggen, niemand heeft dat nummer maar we kunnen in ieder geval een bevrachter bellen. We weten niet hoe duur het is om met dit nederlandse kaartje in Duitsland te bellen, we willen er dus niet teveel gebruik van maken, als het beltegoed op is hebben in geval van nood echt een probleem.. Gelukkig heeft de eerste de beste bevrachter werk voor ons, we nemen het maar aan, om verdere problemen i.v.m. onze onbereikbaarheid te voorkomen. Na het paasweekend gaan we in Walsum rollen staal laden voor Rotterdam. Nu gaan we ons richten op het volgende 'probleem'. Jos is vanmiddag vrij, immers morgen is het Goede Vrijdag. We overleggen wat te doen, misschien kan hij alvast naar huis gaan, dan moeten we eerst weten of Tim thuis is, we vinden het geen goed idee dat Jos een avond helemaal alleen thuis zit. Maar Tim heeft ook vodafone en is nog steeds niet te bereiken. Inmiddels kunnen wij weer bellen, internet zit er nog steeds niet in... We bellen schoonmama, of Jos daar evt. terecht kan vanmiddag. Gelukkig, zij is vanmiddag thuis dus Jos kan daar in ieder geval heen. We bellen naar het internaat om te regelen dat dat allemaal goed komt. Dan moeten we bedenken hoe we verder het één en ander gaan doen. Inmiddels liggen we afgemeerd in het Hafenkanaal. Simon wil graag aan boord aan het werk, samen met Mats. We besluiten dat ik vanavond alvast naar huis ga, Simon en Mats kunnen dan morgen de hele dag aan het werk aan boord, ze komen zaterdagochtend met de trein naar huis. Ik neem snel contact op met Curadomi, de voicemail was ingesproken en ze willen heel graag dat ik kom werken.

Na het avondeten stap ik in de auto naar Kampen, haal Jos op bij mijn schoonmoeder en ben dan blij dat ik thuis ben. Inmiddels ook contact met Tim gehad, die komt vanavond ook thuis. Bah, dit is wel erg veel sress...