Zo, dat was me het weekje wel! Moesten natuurlijk toch dinsdag laden, maar hebben geweigerd. We hebben wel 'wegwaai'-luiken, maar het is niet de bedoeling dat we dat ook letterlijk nemen! Dus toen wij samen met een buurman overbleven en allebei niet wilden laden, stond alles stil. Gelukkig kwam er een dipje in de depressie en konden we plotseling toch laden! Niet dat het toen windstil was, maar met z'n 3-en konden we het wel houden. Simon en ik aan de luikenwagen en Mats bovenop de luiken, 2 of 3 luiken open, bandje erover, Mats eraf en zo verder... Nou het is gelukt! Daarna in de race naar Rees. Simon gaat graag de Lek op, i.p.v de Waal, vaart lekker rustig. Hij noemt dat het fietspad... Geslapen boven sluis Hagestein en woensdagmorgen op tijd weer verder. Simon wil voor donker het gat bij Rees invaren want de verwachting is dat met het hoge water de invaart moeilijk te bepalen is. En het is alweer een tijd geleden dat we daar waren dus is het handig om dat met daglicht te bekijken. Gelukkig klopt de berekening en kunnen we nét voor het donker wordt binnenlopen. Valt inderdaad niet mee tussen al het ondergelopen land de invaart te vinden, maar zonder brokken bereiken we de haven. Het is ook die dag winderig en dan druk ik mij nog bescheiden uit, maar wat zijn de voorspellingen voor donderdag? Juist, nog meer wind met windstoten tot zo'n 120 km per uur... We houden ons hart vast!

De volgend morgen staat de kraanmeester om 6 uur te kloppen, wat wij ervan dachten... Nou wij dachten niets en dat was hij met ons eens! We zijn echt bang voor schade als we gaan lossen. Op kantoor denken ze er anders over, maar gelukkig bepaalt de schipper! Om de paar uur moeten we het dan maar opnieuw bekijken, maar de voorspelling is dat de wind alleen maar zal toenemen... Nee dat wordt niets! Dan vrijdag maar proberen. Simon doet buiten nog wat kleine klusjes en we leggen ons neer bij de situatie. Wat moeten we anders.

Vrijdag waait het dan iets minder maar het is nog steeds niet bepaald windstil. We gaan wel lossen, maar de soja waait uit het ruim en uit de grijper en later ook uit de trechter... Ons schip ziet er niet uit maar aan het eind van de dag zijn we wél leeg. Gelukkig maar want we weten niet of we daar de auto aan de wal hadden gekregen. We blijven de nacht wél liggen maar zaterdagochtend, nadat het schip weer een beetje toonbaar gemaakt is door Simon en Mats gaan we naar Duisburg. We moeten maandagochtend daar in de voormalige Nordhafen laden, 3 genaratoren (!), en in de Aussenhafen, ook Duisburg, weer lossen. Een vletreisje dus.

Aangekomen in Duisburg, in de Hafenmund, hopen we dat we een plekje kunnen vinden zodat we naar huis kunnen. Er is net een schip vertrokken en wij kunnen tegen de kant. Dan dient het volgende obstakel zich aan: wij liggen tegen de palen maar de kant staat onder water. Ietsje verderop loopt de kant schuin omhoog, maar te ver om met onze loopplank te kunnen halen. Tsja hoe komen we nu aan de wal? We komen tot de slotsom dat we onszelf met de autokraan van boord af moeten zetten... Ja, de binnenvaart, daar maak je nog eens wat mee!